ლოცვა ტრფიალისა — დავით მაჩაბელი
Теми: класика
Початок
ღმერთო, გეაჯ ფერნამკრთალი,
გამიქრე სურვილის ალი;
რადგან ამ ცეცხლს ვხედავ წმიდად,
წვად არს ჩემდა ნაპერწკალი.
შენ ლოცვას არ მისმენ ვგონებ!
რომ ფიცხელს ჯაჭვს არ მიფონებ;
სხვა არ მაქვს საშუალობა,
მივეახლო მასვე მონებ.
სახე მისი სასოდ ჩემად,
კრთოლავს, მაგზნობს, მიჩნს ედემად;
როს განვიცდი განმანათლებს,
ღელვაში გულს ვიგებ გემად.
მან არ იცის, მე თუ მისი,
სახე მივის ვით მაისი;
ვით ბულბული ვარდს დავხარი;
ვით ზამთარი მზრავს მე ისი.
Торкнись будь-якого слова — переклад з’явиться одразу, а слово ляже в твою добірку разом із реченням.