დიდი პარასკები — დავით მაჩაბელი
Теми: класика
Початок
ურიათ ვის აღუმართეს ჯვარად ძელი!!!...
დღეს დადუმდა ღმერთ-კაცი ღვთად მეტყველი!...
განსკდნენ კლდენი!... განიპო კრეტსაბმელი!...
აღდგნენ მკვდარნი!... უგლოვს თვით მზეცა ბნელი!..
ღმერთმან თავი მოიხარი სიკვდილად:
განშორდა, ხორცს მიეწურა ღრმად ძილად;
ჯოჯოხეთად შთახდა უკუნს-უფსკრულად
დღეს ვსტირთ მისნი, ვიგლოვთ მოსავნი სრულად...
შეველ მტილსა მგლოვარებით დამშვრალი
სად სიმწყაზრე ვნახე, დაზრულ-გამქრალი;
მზის ნაცვლად მთვარე იდგა დამცხრალი.
დავფიქრდი. მუნ, სევდამ მპოვა გამშრალი...
რიჟრაჟს, ვსჭვრეტდი, განვიცადე ნეტარა?
ველს მაისი კვლავ მანტიად ეფარა;
მას კვლავ ტურფა ედემი დაემყატა,
ვცრემლეობდი სიხარულით აღმხმელი!...
ისარნი წყვლად განაბნივა მძინარემ;
განიღვიძა განგვანათლა მღიმარემ;
აღსდგა მკვდრეთით, იგრძნა ყოველმა არემ,
ჯოჯოხე…
Торкнись будь-якого слова — переклад з’явиться одразу, а слово ляже в твою добірку разом із реченням.