ჩიტი-ჩიორა — ვაჟა–ფშაველა
Теми: класика, наука й природа
Початок
ამწვანდა მთები,
ამწვანდა ჭალა,
გამოიჩინა
ბუნებამ ძალა.
ჩიტი-ჩიორა
გალობს და გალობს:
არც დაეძინა,
არც დაიღალა.
მწვანობს ჯეჯილიმ
ჰყვავის ხეხილი.
თეთრად ცხვარი სჩანს
გადაფრენილი.
დიან წყარონი
უხვად ყველგანა.
სამოთხესა ჰგავს
მთელი ქვეყანა.
მოსარწყავიც აქვს -
წვიმა ჟუჟუნა.
ტყეში ქედანმა
დაიღუღუნა.
ხნულებში ცელქობს
თაგვი წრუწუნა.
ჰფეთქენ იანი,
დღეა მზიანი,
ღმერთო, არ მისცე
ყვავილთ ზიანი!
რა კაი დროა,
რა კაი ხანა! -
არ მინახია
სხვა ამისთანა.
ჩიტი-ჩიორა
გალობს და გალობს,
რა დიდად ლაღობს,
რა ფრიად ხარობს!
თავის მღერაში
ცვილივით დნება,
გალობს დღედაღამ
და არა სცხრება.
II
გაყვითლდა მთები,
გაფუჭდა გზები.
ვუცქერ ბუნებას:
ჯავრითა ვკვდები.
აღარსად ვარდი,
აღარსად ია,
დაბლა ყვითელი
ფოთოლი ჰყრია;
ტყე ისეთია,
როგორაც გლახა:
შეეცოდება,
კაცმა თუ ნახა.
მკვდარ…
Торкнись будь-якого слова — переклад з’явиться одразу, а слово ляже в твою добірку разом із реченням.