ჩემს მინერვას — დავით მაჩაბელი
Теми: класика
Початок
სიბრძნისა ღმერთო! მე შენი სახე
ყველგან თან მსდევდა გულისა მახე;
მეოცნებოდა ვით ალვისა ხე;
ელვად, მნათობად გულს დავისახე.
სატრფოო! ვარდი, ნამით დამტკბარი,
ვნახე შლილობდა, ამოდ მწყაზარი,
კრთოლვიდა, მქრქალსა ცაზედ ცისკარი,
ვსთქვი: არც ეს არის მინერვას დარი.
ვრბოდე უდაბნოდ, - ტევრთა ბურვილთა,
დევნილი ალით ჩემთა სურვილთა,
ვისმენდი გლოვას ბულბულთ ურვილთა
და წყაროთ კვნესას, ვსებად წყურვილთა.
წარმოვიდგენდი შენსა მზეობას:
მაღალს მაგალითს, ტურფას ზნეობას;
წმიდას სიყვარულს, მის სიტკბოებას,
ასპერეზობას, ტრფობით მხნეობას.
შენი ტრფიალი მქმენ უძლეველად;
კეკლუცთ დაჩაგრულთ პატივის მცველად,
სიბრძნის მსახურად, სიმართლის მთქმელად
და წმიდის მცნების თავ შემწირველად.
ვრბოდი საკვდავად ბრძოლისა ველად;
გულსა შენ მქონდი და ხრმალი ხელად;
შე…
Торкнись будь-якого слова — переклад з’явиться одразу, а слово ляже в твою добірку разом із реченням.