ბაიარახტარი — ეკატერინე გაბაშვილი
Теми: класика
Початок
ბაირახტარი
პატარა ილომ, მკერავის შეგირდმა, დედას გამოსთხოვა პატა¬რა წითელი ნაჭერი, სადღაც ჯოხის ნატეხი იპოვნა, გათალა, გაასუფთავა, ზედ ლურსმით წითელი ნაჭერი მიაკრა და ის იყო ეზოს კარებში უნდა გამოსულიყო და საზოგადო მეჯლისს შეერთებოდა, რომ თავიანთი მდგმური ივანე დალაქი შეხვდა და ხელი დაუჭირა.
_ მოიცა, ბიჭო! სად გარბიხარ, ქუჩაში საშინელი არეულობაა: ვისაც წითელ დროშებს დაუნახავენ, ართმევენ, სცემენ, პირში აფურთხებენ...
_ უიმე, ქა, რეებს ამბობ, ადამიანო! _ შეჰყვირა ილოს დედამ, მართამ, და შვილს მიეკრა: არ გახვიდე, გენაცვალოს დედა, და ეგ რაღაც ბაირაღია, მიმალე სადმე. რა ხუმრობაა, პოლიციელებმა რო დაგიჭირონ!
_ რას ამბობ, დედა, რასა! რა პოლიცია, რა დაჭერა! მთელი ქალაქი კარშია, მღერის, თამაშობს, იცინის...…
Торкнись будь-якого слова — переклад з’явиться одразу, а слово ляже в твою добірку разом із реченням.