გუგული — თედო რაზიკაშვილი
Теми: класика
Початок
გუგული
თიბათვის დღე იყო. გაჭირვეულებული გუგული თავის “გუ-გუს” გაიძახოდა. ბუდარობის დრო მოსვლოდა და არ იცოდა ჯერ კიდევ არავისი ბუდე, რომ კვერცხი ჩაედვა და გამოეჩიკა, ხმელწვერებიან წიფელზე მჯდომი დაშტერებით მისჩერებოდა ტოტქვეშ გამოხვრეტილ სათვალეს, საიდანაც რაღაც ხმაურობა ისმოდა.
- კუკუუუ! - აჭიანურებდა გუგული, თითქო ვისიმე გაჯავრება უნდაო; თან ჭრელ ბოლოს ხან ასწევ-დასწევდა, ხან ჯარასავით ატრიალებდა.
გუგულის ხერხმა გასჭრა: ნახვრეტიდან ერთი ჭრელი კოდალა გამოძვრა და გააფთრებულმა შემოუტია გუგულს.
- კუკუც შენ გინდა და პანღურიც, შე უმსგავსო შენა! რა დაგემართა, რა ღმერთი გაგიწყრა, დღეს-დილანდელა აღარ მომასვენე. ვითომ კუკუც გინდა ამომკრა ჩემი ბუდიდანა, ჰა?! მანამდე ნურა ჭამე რა შენა, შე საკვნესო შენა!
-…
Торкнись будь-якого слова — переклад з’явиться одразу, а слово ляже в твою добірку разом із реченням.