ქართული ქორწილი — ვაჟა-ფშაველა
Теми: класика
Початок
მთები დათოვნა, აცივდა,
ყინული მოსდევს გუბესა.
რა შაედრება ამ დროსა
ლამაზის ქალის უბესა?
ქორწილი არის სოფელში,
ვახშმობენ, ისმის ძახილი,
თან მისდევს ჯიხვების ცლასა
სიტყვები მახვილ-მახვილი.
თავშია სხედან მზედ, მთვარედ
ორი ახალი ყოილი;
თავს გვირგვინები უმშვენებს
სულ ოქრომკედით ქსოილი.
„ბევრს ნუ ვიუბნებთ, გეთაყვათ,
ვსვათ ღვინო, ჩვენი ვალია.
ქორწილში უსმელ-უჭმელი,
ღმერთმანი, შესაბრალია.
დავლიოთ, კარგა დავლიოთ,
მტერს დაუყენოთ თვალია!
ღვინოს ვერა ჰსომთ წესზედა
თომავ, პეტრე და ლელია.
დალიეთ, დამალეინეთ,
ღვინო ნაღველის მკვლელია!
შენ, ტოლუმბაშო, რასა გთვლემს,
დაგიგძელებავ ცხვირია?!
ომში ომი სჯობ ფიცხელი
და სტუმრობაში – ლხინია.
ქორწილი არის, ესმოდეს
მაღლა ცას, დაბლა მიწასა.
ვინც დღეს გვირგვინი იკურთხა,
მე ვადღეგძელებ იმასა!
მამას…
Торкнись будь-якого слова — переклад з’явиться одразу, а слово ляже в твою добірку разом із реченням.