Cudna mieszczka — Wiktor Gomulicki
Теми: класика
Початок
I.
Serenada
— Tędy, Fabio! Tędy, Luka!
— Corpo di Bacco! O małom nie runął przez jakieś ciało parszywe, co w poprzek drogi leżało!
— Pies pewnie…
— Pewniej Żyd.
— Kolnij nożem — przekonasz się. Jeśli pies — zawyje; jeśli dusza niechrzczona — zakwiczy…
— Ciszej, kamraci. Ty, Luka, brzuch wciągnij, a ty, Fabio, trzymaj się murów i nie schodź na środek. Księżyc zdradzić nas może.
— Rzuciłbyś do biesa tę komedię, przyjacielu Giano! To nie Wenecja!
— Więc cóż! Piękne niewiasty są wszędzie, a nad Wisłą więcej ich niż nad lagunami.
— Mówisz jak półgłówek. Dodaj, że Warszawa od Wenecji piękniejsza, a będę cię miał za skończonego wariata.
— Nie kłóćcie się. Otośmy na rozstaju. Niech Giano gada teraz: w prawo…
Торкнись будь-якого слова — переклад з’явиться одразу, а слово ляже в твою добірку разом із реченням.