ჩიტი და ილა — შიო მღვიმელი
Теми: класика
Початок
პატარა ილამ ეზოში
ბევრი იცელქა დილითა;
გამოაყრუა მიდამო
გამხმარი ლელის სტვირითა.
შემდეგ მოახტა ცხენჯოხას,
გაჰკურცხლა, გაიჯირითა;
ბაღჩას მიმართა, რომ პირი
ჩაიტკბარუნოს ხილითა.
მწიფე ბალ-თუთას ღიღინით
ჩაუნავარდა შუაში;
ნახა იქ ჩიტი გაბმული
ფრთა-კისრით ცხენის ძუაში.
გამოხსნა გულისფანცქალით
მალხაზი ჩიტი, ცქრიალა;
ძაფი მოაბა ფეხზედა
და მაღლა შეაფრთხიალა.
ხან ძირს დაუშვა, ხან შესვა
პაწია ხომანდულზედა;
დაკოცნა, მიესათუთა
და მიიხუტა გულზედა.
გაუმასპინძლდა ხართუთით
ბლის ტოტს აწვდიდა მთლიანად,
მაგრამ რა ნახა მოწყენით,
ჩიტს უთხრა ალერსიანად:
„იქნება ნაღვლობ დედაზე?
დედა მეც მიყვარს ძალიან...
აქ მოსასვლელად, ვინ იცის,
არც დრო აქვს, არცა სცალიან...
აჰა, გაფრინდი ბინაზე,
დედა შენ ნახე თავადა,
თორემ დაგიწყებს ლოდინსა
ჯავრით გახდება…
Торкнись будь-якого слова — переклад з’явиться одразу, а слово ляже в твою добірку разом із реченням.