ორაგულის ცხოვრება — ვაჟა-ფშაველა
Теми: класика
Початок
არაგვის წიაღზე
– ძლივს, მადლობა ღმერთსა! დაილოცა ღმერთი, რომ მშვიდობით მოვაღწიეთ. მშვენივრად ვგრძნობ ჩემ თავსა. დავისვენე სულიერალ, დაისვენა სხეულმაც; ბედნიერება უფრო იმის გამო მიათკეცდება, რომ გზა-გზა რამდენსამე ხიფათს გადავრჩით უვნებლად, მშვიდობიანად. საშიშროება კი არც აქ გვაკლია. მინდა გულით იმ ლოდს ქვეშ შევცურდე და იქაური წყალი შევისუნთქო; თუმც დალოცვილია არაგვის წყალი, ერთი იმისი წვეთი ჩემთვის ბედნიერებაზე ბედნიერებაა, მაინც იმ ლოდს ქვეშ განსაკუთრებით ბედნიერად ვგრძნობ მუდამ ჩემ თავს და ვერ გამიბედია იმის გამო, რომ წყეული წავი შემხვედრია მანდ ხშირად და მხოლოდ ღვთის განგებას გადურჩენივარ. მაინც და მაინც როგორ შეედრება ზღვაში ცხოვრება აქაურს?!. აქაური ერთი წამის სიცოცხლე მირჩევნია მთელი…
Торкнись будь-якого слова — переклад з’явиться одразу, а слово ляже в твою добірку разом із реченням.