Jędruś gapa — Heinrich Hoffmann
Topics: казки
Beginning
Był to sobie Jędruś mały,
Dzieci gapiem go nazwały,
Bo się gapił wciąż do góry,
To na dachy, to na chmury,
A co przed nim, nie dbał o to,
Lazł na oślep w śmiecie, w błoto,
Nie uważał nic przed siebie,
Tylko patrzał het! po niebie.
Raz gdy z głową w tył zadartą,
Z gębą wzdłuż i wszerz otwartą,
Szedł nasz Jędruś zagapiony
Na gołębie czy na wrony,
Ani widział nicdobrego,
Że pies biegł naprzeciw niego.
Nikt nie krzyknął: «Strzeż się, mały!»
On też lazł jak ociemniały,
Aż pies wplątał się pod nogi,
I buch! oba w środku drogi.
Innym razem nasz ciemięga,
Znów oczami do chmur sięga,
Liczy gwiazdy czy też ptaki,
Co w powietrzne lecą szlaki.
Łatwo postrzec z niedaleka,
Że na ziemi płynie rzeka,
Ale Jędruś nie przed siebie,
Ty…
Tap any word for its translation at once; the word goes into your deck together with its sentence.