Straszny dziadunio — Maria Rodziewiczówna
Topics: класика
Beginning
I. Delfin
— Hieronim, słyszysz? Wstawaj! A to sen do pozazdroszczenia! Hieronim, Rucio, to ja — Żabba!
— To mi dopiero nowina! — odparł spod burki stłumiony, zaspany głos. — A czego tam chcesz? Pali się?
— Wstań, to zobaczysz.
— Ale kiedy ja nie chcę ani wstawać, ani patrzeć.
— Ano, to się utopisz.
— Coo?
Spod burki wyjrzała na świat rozczochrana, płowa czupryna, potem ręka, potem senna twarz młodego człowieka.
Ziewnął przeciągle, pięściami przetarł oczy i spojrzał.
— Bogowie Olimpu i Walhalli! Co to, potop? — krzyknął, zrywając się na równe nogi.
Było się czemu dziwić. Chłopski alkierz, gdzie się to działo, po ramy okien pełen był wody. Wszystkie sprzęty były już zatopione, szczelinami wdzierał się…
Tap any word for its translation at once; the word goes into your deck together with its sentence.